26.11.2004 - DIE TOTEN HOSEN

Klasycy punk rocka z Düsseldorfu po dwuletniej przerwie ponownie zagrali w Polsce !!!

Zespół Die Toten Hosen powstał w lutym 1982 roku w Düsseldorfie. Założyli go byli członkowie kapeli Zentral Komitet: Andreas "Campino" Frege (śpiew), Andreas "Andi" Meurer (bas) i Andreas "Kuddel" van Holst (gitara). Skład uzupełnili: perkusitsa Trini Trimpop oraz gitarzyści: Walter November i Michael Breitkopf. Pierwszy duży koncert DTH miał miejsce na Schlachthof-Festival w Bremie wiosną 1982 r. W tym samym roku nagrali dwa pierwsze single "Wir sind bereit" i "Reisefieber" i ruszyli na dwutygodniową trasę po Niemczech. Ich ostre punkrockowe granie i pełen ekspresji śpiew Campino oraz poruszające teskty szybko znalazły swoich zwolenników. Na początku 1983 r. ukazał się debiutancki album "Opel Gang", który odniósł dość duży sukces. Grupa rozpoczęła regularne koncertowanie, również poza granicami kraju. Następny album "Unter falscher Flagge" (1984) ugruntował ich pozycję bandu nr 1 na krajowej scenie punkrockowej.

Kolejny premierowy krążek "Ein kleines bisschen Horror show" (1988) zdobył status platynowej płyty i był promowany kolejnym turnee. Gdy w listopadzie 1989 r. walił się Mur Berliński DTH byli na koncertch we Francji. Natychmiast wrócili do kraju, by świętować zjednoczenia Niemiec.Wkrótce potem zespół rozpoczął nagrywanie dwupłytowego albumu "Auf dem Kreuzzug ins Glück - 125 Jahre Die Toten Hosen", który ukazał się w maju 1990 r. Po kolejnej trasie i kilkumiesięcznej przerwie DTH rozpoczęli przygotowania do perojektu "Learning English - Lesson One". Zaprosili do studia swoich muzycznym idoli i przyjaciół, z którymi nagrali na nowo ponad dwadzieścia własnych piosenek. Płyta ujrzała światło dzienne w litopadzie 1991 r., a wśród wykonawców byli m.in. Joey Ramone (The Rammones), Charley Harper (UK Subs), Ian "Knox" Carnochan (The Vibrators). Odniosła oczywiście artystyczny i komercyjny sukces, a zespół pojechał na występy do Europy i Ameryki Południowej.
Kolejne albumy: "Kauf mich!" (1993), "Love, Peace & Money" (1994), "Opium fürs Volk" (1996), "Unsterblich" (1999), "Auswärtsspiel" (2002) potwierdziły klasę DTH i uczyniły go w świecie jednym z najpopularniejszych niemieckich wykonawców

Przez ponad dwadzieścia lat swojej kariery DTH dali się poznać jako artyści o dużej fantzaji. Na wiosnę 1990 wyruszyli na rowerową wycieczkę po nowych landach zjednoczonych Niemiec, podczas której grali niezaplanowane koncerty, a latem tego samego roku pojechali do Włoch na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej, skąd codziennie relacjonowali wydarzenia dla niemieckich mediów. Jednak poza niekonwencjonalnymi rozrywkami DTH często angażuje się w akcje społeczne. W 1992 r. nagrali singiel "Sasha - ein aufrechter Deutscher", który był wyrazem sprzeciwu wobec odradzających się w Niemczech ruchów neonazistowskich. Zyski ze sprzedaży płyty zespół przekazał na stowarzyszenie antyrasistowskie. Dwa lata później wsparli, również muzycznie, kampanię przeciwko próbom nuklearnym dokonywanym przez Francję.

Die Toten Hosen wielokrotnie grali koncerty dla dziesiątek i setek tysięcy ludzi na całym świecie. Występowali przed megagwiazdami takimi jak: AC/DC, Green Day, The Offspring, The Rolling Stones, U2. Są wielkimi fanami piłki nożnej, a swój ukochany klub - Fortunę Düsseldorf wspierali finansowo.

W lutym 2004 ukazał się maxisingiel "Friss oder stirb", a na początku września singiel "Ich bin die Sehnsucht in dir", które były zapowiedzią nowej płyty która w Europie ukazała się 11 pażdziernika i nosi tytuł "Zurück zum Glück".
Die Toten Hosen grał w Polsce kilkakrotnie. Ostatni raz na Przystanku Woodstock 2002. W klubie Stodoła wystąpili 31 maja 2000 roku a dzień pózniej w Krakowie w klubie "38".W czerwcu 2001 roku zagrali razem z The Offspring w katowickim Spodku.Zespół jest inspiracją dla wielu polskich wykonawców, które nagrały własne wersje ich przebojów (m.in. Kobranocka i Farben Lehre "I nikomu nie wolno się z tego śmiać" czyli "Armee der Verlierer" oraz Ich Troje "A wszystko to, bo ciebie kocham..."
czyli "Alles aus Liebe").


 

 

 

 


 

Centrum Stocznia Gdańska: call@stoczniagdanska.pl, Gdańsk ul. Doki 1